Finale Ouderen Songfestival 2026; Dolgraag het theater in met mijn eigen liedjes
- René Meijer
- 10 uur geleden
- 2 minuten om te lezen
De 34ste editite van het Ouderen Songfestival vond dit jaar plaats in theater De Purmaryn in Purmerend. De finalisten kwamen uit heel Nederland en ik was daar bij; het was een prachtige dag!
Toen was geluk heel gewoon – en even weer heel dichtbij
Onlangs mocht ik als finalist een lied zingen van de pas overleden Gerard Cox: Toen Was Geluk Heel Gewoon. En ja, deze ras-Amsterdammer is nou eenmaal groot fan van die ras-Rotterdammer Gerard Cox. Soms overstijgt muziek gewoon stadsgrenzen.
Het Ouderensongfestival was voor mij sowieso al bijzonder. Niet omdat ik niet in de prijzen viel; dat was eerlijk gezegd ook helemaal niet waar het om draaide. En ik had het gevoel dat dat voor geen van de kandidaten zo was. Het ging om samen zingen, samen beleven, samen genieten.
Achter de schermen, in de artiestenfoyer, gebeurde iets heel moois. We moedigden elkaar aan, zongen met elkaar mee en zodra een kandidaat zijn of haar optreden had afgerond en weer binnenkwam, werd diegene onthaald met een warm en luid applaus. Wat een saamhorigheid. En dat in tijden als deze. Zo hard nodig.
De zaal was uitverkocht en dat maakte het extra speciaal. Mijn ouders zaten in het publiek, net als twee van mijn tantes en mijn vriendin Maartje. Dat zij daarbij waren betekende veel voor me.
Het programma was ongelooflijk divers. Het publiek werd meegenomen langs kleinkunst, jazz, country en Franse chansons. Natuurlijk ontbrak een lied over Amsterdam niet, maar er was ook een Grieks liedje te horen en zelfs een heuse aria. Muziek in al haar vormen, stijlen en emoties. Aan het einde van de show kwamen we allemaal samen voor het slotnummer: Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder van Ramses Shaffy. Onder begeleiding van een fantastisch achtkoppig orkest, onder leiding van Rosite van der Woude, werd het een kippenvelmoment.
De organisatie van het Ouderensongfestival verdient een groot compliment. Alles was tot in de puntjes verzorgd en wij, als kandidaten, werden echt in de watten gelegd. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar, al is het absoluut geen zekerheid dat ik dan weer in de finale zal staan. Het niveau is ontzettend hoog. Dit jaar kwam ik zelfs via een wildcard binnen; het had dus weinig gescheeld of ik had deze prachtige dag helemaal niet meegemaakt.
Uiteindelijk ging de eerste prijs naar het duo Hanneke van den Biggelaar en Martin Spee met hun originele lied over Amsterdam: De Stad Blijft. Volledig terecht. Ze deden het geweldig en het publiek was razend enthousiast.
Ook vanuit de lokale pers, zoals het Noordhollands Dagblad, heb ik veel aandacht gekregen. Daar ben ik enorm dankbaar voor.
Ben je 55 jaar of ouder en kriebelt het om zelf mee te doen? Dan kun je je nu al opgeven voor de 35ste editie van het Ouderensongfestival. De voorrondes vinden plaats in het najaar. Via het inschrijfformulier kun je je aanmelden. Wie weet sta jij volgend jaar wel op dat podium🎶.
Groetjes,
René Meijer
Opmerkingen